وبلاگ

لیست کلاسیک

تکارتراپی-نوعی-گرما-درمانی-برای-ترمیم-بافت-آسیب-دیده،کاهش-درد-و-ورم-1024x576.jpg

تکارتراپی یکی از روش های درمانی نوین و پیشرفته طب فیزیکی و توانبخشی است و دستگاه تکار یکی از به روزترین و پیشرفته ترین تجهیزات پزشکی و پرکاربردترین دستگاه در فیزیوتراپی است که با فرستادن امواج و انرژی الکترومغناطیس به بافت آسیب دیده سبب درمان درد های حاد، ترمیم مفاصل و عصب ها، حذف نقاط ماشه ای و افزایش قدرت عضلات می شود.

بیشترین کاربرد تکارتراپی در فیزیوتراپی و کنترل درد است. اما در زیباسازی پوست و اندام نیز برای درمان عیوب پوستی مانند: تجمع موضعی چربی در زیر پوست، چین و چروک ها و افتادگی پوست (در صورت، سینه ها و بازوها) بسیار مؤثر و کارآمد است. علاوه بر ترمیم این آسیب ها رنگ تیره این نواحی را از بین می برد و باعث سفیدی و روشن شدن دوباره پوست می شود. همچنین می تواند باعث کاهش سریع دور کمر شود.

 

چگونگی عملکرد و تأثیر تکارتراپی بر بدن

الکترودهای دستگاه تکار با فرستادن جریانی با فرکانس بالا و ایجاد میدان الکترومغناطیسی در بافت گرما تولید می کنند. این گرما سبب انبساط بافت، افزایش تبادل مواد مغذی، تخلیه ناحیه ملتهب و هجوم سلول های بازدارنده می شود. همچنین سبب افزایش تولید اندورفین در محل آسیب دیده شده و درد را تسکین می دهد.

در تکارتراپی از دو نوع جریان استفاده می شود. جریان خازنی که فرکانس بالایی دارد و روی بافت های نرم و عضلات تأثیر می گذارد. و جریان مقاومتی که فرکانس پایین تری دارد و بر قسمتهای مقاومتی بدن یعنی استخوان ها و مفاصل تأثیر می گذارد.

مراحل تأثیر تکارتراپی بر بافت

  • ارسال سیگنال های عصبی برای کاهش یا منع انتقال پیام درد از بافت آسیب دیده
  • انتقال گرما به عمق دلخواه توسط ایجاد یک میدان الکترومغناطیسی
  • انبساط عضلات و افزایش قطر عروق خونی
  • افزایش جریان خون و اکسیژن رسانی بهتر در بافت آسیب دیده

 

 

موارد استفاده از تکارتراپی

  • درمان کبودی ها
  • تسکین درد های حاد و مزمن عضلانی و اسکلتی
  • اختلالات و آسیب های عضلانی اسکلتی
  • اختلالات ستون فقرات و مفاصل مرتبط با آن
  • اختلالات سیستم عروقی و لنفاوی
  • اختلالات ارتوپدی سیستم عصبی
  • توانبخشی حرکتی
  • توانبخشی کف لگن
  • توانبخشی بعد از عمل های جراحی
  • جذب مایعات اضافی تجمع یافته در بدن
  • التهاب کپسول مفصلی و خشکی مفاصل
  • بورسیت و آسیب های تاندونی
  • پارگی تاندون ها و رباط ها
  • شکستگی استخوان ها
  • مشکلات متابولیسم سلولی
  • درمان بیماری های حاد و مزمن (مانند: سندروم فاشیا پلانتار، خار پاشنه، تنیس البو، آرتروز)
  • درمان سریع تر آسیب های ورزشی

 

 تکارتراپی در ورزش حرفه ای

تکارتراپی امروزه جزء تجهیزات حرفه ای تیم پزشکی ورزشکاران است. این روش درمانی علاوه بر درمان آسیب های ورزشی، فرایند درمان ورزشکار را تسریع می بخشد و زمان ریکاوری را کاهش می دهد.

کاربردهای تکارتراپی برای ورزشکاران

کاهش درد و تورم ورزشکاران: در ورزش حرفه ای بسیار مهم است که به سرعت ورم روی بافت آسیب دیده کاهش یابد تا تبدیل به مصدومیت دراز مدت نشود. تکارتراپی با جمع آوری متابولیت ها و مایعات اضافی کمک می کند تا تورم و درد کاهش یابد.

گرم کردن و آمادگی ورزشکار قبل از مسابقه: بهینه سازی اکسیژن رسانی به عضلات به ورزشکار این امکان را می دهد که به بالاترین سطح خود برسد و خستگی و آسیب های عضلانی را کاهش می دهد.

ریکاوری بعد از ورزش: پس از انجام ورزش های شدید، بسیاری از ضایعات میکروبی وجود دارند که منجر به درد عضلانی می شوند. تکارتراپی روند بهبودی بافتهای بیولوژیکی را تحریک و بهبودی کامل عضلانی و عملکردی را در یک بازه زمانی کوتاه تضمین می کند.

جلوگیری از مصدومیت ورزشکار: تکارتراپی باعث می شود ورزشکاران به حداکثر کشش عضلانی برسند. نگه داشتن ماهیچه ها در وضعیت مناسب خطر بروز مشکلاتی مانند درد مفاصل و کشش و آسیب عضلات را به حداقل می رساند.

 

 اهداف تکارتراپی

  • تسریع بهبود بافت آسیب دیده
  • کوتاه شدن مدت زمان ریکاوری
  • کاهش و درمان درد
  • افزایش خون رسانی و متابولیسم بافت آسیب دیده
  • افزایش حرکت جریان خون و مایع لنفاوی که منجر به کاهش تورم و ادم می شود.
  • تقویت عضلات ورزشکاران
  • افزایش دامنه حرکتی مفاصل
  • شل شدن عضلات
  • بهبود مشکل کنترل عضلات
  • بهبود مشکلات راه رفتن

 

موارد منع استفاده از تکارتراپی

  • زنان باردار
  • بیمارهای سرطانی
  • بیمارهای دیابتی
  • افراد دارای پیس میکر قلبی
  • 72 ساعت اولیه ی آسیب بافت

 

کشیدگی کشاله ران


سونوگرافی-پورتابل-سیستم-عضلانی-اسکلتی-طب-فیزیکی-توانبخشی-e1617789097354.jpg

در عصر جدید استفاده از سونوگرافی عضلانی اسکلتی در مراقبت‌های بالینی پزشکی به ویژه در حوزه طب فیزیکی و توانبخشی مورد توجه قرار گرفته است. طب فیزیکی و توانبخشی یکی از تخصص‌های پزشکی است که به پیشگیری، درمان و بازتوانی طیف وسیعی از بیماری‌ها می‌پردازد. هدف اصلی این رشته تخصصی بازگرداندن توانایی عملکرد افراد مبتلا (به اختلالات فیزیکی، ناتوانی‌های مغزی نخاعی و آسیب های سیستم عضلانی اسکلتی) و ارتقای سطح کیفیت زندگی بیماران است.

 

سونوگرافی چیست؟

سونوگرافی یک روش تصویربرداری راحت، ارزان، غیرتهاجمی و قابل تکرار است که در آن به جای استفاده از اشعه ایکس از امواج فراصوت برای تصویربرداری استفاده می‌شود که همین امر سبب ایمنی بیشتر این روش نسبت به سایر روش‌های تصویربرداری شده است.

 

سونوگرافی عضلانی اسکلتی چیست؟

متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی با بررسی قسمت های مختلف عضلات و اسکلت بدن بیماران، با استفاده از روش ایمن تصویربرداری سونوگرافی عضلانی اسکلتی، به تشخیص دقیق آسیب یا بیماری فرد و درمان مناسب او می پردازند.

قسمت هایی از بدن که با این روش رؤیت و بررسی می شوند شامل موارد زیر می باشند:

  • رباطها
  • تاندون ها
  • مفاصل
  • سطوح استخوان
  • عضلات
  • توده بافت نرم
  • اعصاب

برای تشخیص کدام بیماری ها از سونوگرافی عضلانی اسکلتی استفاده می شود؟

  • تشخیص و غربالگری اختلالات عضلانی اسکلتی در کودکی
  • دررفتگی مادرزادی مفصل ران
  • پارگی تاندون آشیل (تاندون پشت پا)
  • پارگی عضلات چرخاننده شانه
  • خونریزی داخلی عضلات
  • تومور و کیست بافت نرم
  • منیسک زانو
  • تشخیص دقیق محل ضایعه
  • محل دقیق تزریق دارو

 

آمادگی بیمار پیش از انجام سونوگرافی عضلانی اسکلتی

بیماران برای انجام این تصویربرداری نیاز به آمادگی خاصی ندارند. به جز این دو مورد:

1- ناحیه مورد بررسی زخم باز نداشته باشد.

2- اندام مورد نظر در داخل گچ نباشد.

 

محدودیت تصویربرداری سونوگرافی عضلانی اسکلتی

این روش تصویربرداری تنها می تواند سطح بیرونی ساختارهای استخوانی را بررسی کند و برای نفوذ و بررسی داخل استخوان باید از روش های دیگر تصویربرداری استفاده شود.

پارگی رباط های صلیبی زانو


1578944264_Nevropatiya-luchevogo-nerva-prichiny-i-effektivnoe-lechenie_2.jpg

آسیب به عصب رادیال ممکن است منجر به نوروپاتی رادیال (فلج عصب رادیال) شود. که باعث ضعف یا اختلال در حرکت دادن مچ یا انگشتان دست می شود. این آسیب می تواند ناشی از ضربه فیزیکی، عفونت یا تماس با مواد سمی باشد. همچنین احتمال گیر کردن، فشرده شدن یا کشیدگی عصب رادیال زمانی که روی استخوان های مچ و ساق دست عقب و جلو می رود، وجود دارد.

آسیب به عصب رادیال اغلب باعث بی حسی، خارش یا درد سوزنده در دست می شود، اما می تواند بدون درد نیز باشد. در بسیاری از موارد، با درمان علت آسیب، عوارض آن بهبود می یابد. اغلب افراد مبتلا به فلج عصب رادیال، در صورت عدم پارگی عصب، پس از گذشت سه ماه از آغاز درمان، بهبود می یابند.

 

عصب رادیال چیست؟

عصب رادیال عصبی است که در سطح درونی دست به سمت پایین کشیده می شود و حرکت ماهیچه سه سر را که در پشت بخش فوقانی دست قرار گرفته است، کنترل می کند. این عصب مسئول باز کردن مچ و انگشتان دست است و احساس را نیز در بخشی از دست کنترل می کند.

 

علل فلج عصب رادیال

  • استفاده بیش از حد از دست
  • تحت فشار بودن مچ دست به مدت طولانی
  • موقعیت نامناسب بازو در هنگام خوابیدن
  • فشار ناشی از تکیه دادن دست روی پشتی صندلی
  • افتادن روی دست یا وارد شدن ضربه به دست
  • شکستگی استخوان بازو
  • استفاده نادرست از عصای زیر بغل
  • حوادث ورزشی و حرکات تکراری دست و مچ دست در بعضی ورزش ها (مانند تنیس)
  • حوادث شغلی و حرکات تکراری دست و مچ دست در بعضی شغل ها (مانند ضربه زدن با چکش)
  • مسمومیت با سرب (تماس طولانی مدت با سرب باعث آسیب به سیستم عصبی می شود.)
  • بیماری کلیوی و دیابت باعث التهاب، احتباس مایع و سایر علائمی می شوند که می توانند منجر به فشردگی عصب شوند.

علائم فلج عصب رادیال

آسیب عصب رادیال علائمی در پشت دست، نزدیک انگشت شصت و در انگشتان اشاره و میانی ایجاد می کند که عبارتند از:

  • درد شدید و سوزش
  • بی حسی و خارش
  • افتادگی مچ یا افتادگی انگشت (ناتوانی در باز و راست نگه داشتن انگشتان و مچ دست)

 

درمان فلج عصب رادیال

داروهای مسکن ضد التهابی

داروهای ضد حمله یا داروهای ضد افسردگی تری سایکلیک برای درمان درد

تزریقات استروئیدی

کرم های بی حسی

ماساژ درمانی

تحریک الکتریکی عصب

طب سوزنی

استفاده از آتل برای ثابت نگه داشتن عصب و جلوگیری از آسیب دوباره عصب در حین ترمیم و پس از جراحی

فیزیوتراپی برای توان بخشی و بازگرداندن محدوده حرکتی مچ و انگشتان دست و استحکام عصب رادیال

جراحی

مواردی که درمان فلج عصب رادیال نیاز به جراحی دارد

  • گیرکردن عصب
  • پارگی کامل عصب
  • وجود تومور خوش خیم بر روی عصب
  • انتقال تاندون برای بازگرداندن عملکرد انگشتان و مچ دست به حداکثر خود (زمانی که به نظر می رسد عصب ترمیم نخواهد شد)

 

تحریک الکتریکی عصب (TENS)


unnamed.jpg

اوزون تراپی، یک روش درمانی غیر تهاجمی است و در واقع وارد کردن مخلوطی از اکسیژن و اوزون به ناحیه آسیب دیده بدن می باشد. اوزون تراپی به روش مستقیم تزریق به قسمت درد و یا روش استفاده از بخار اوزون به کار برده می شود. روش‌های تزریق اوزون بسته به نوع آسیبی که باید درمان شود متفاوت است.

اوزون درمانی بیش از یک قرن است که در موارد گوناگون مورد استفاده و مطالعه قرار گرفته و روشی ایمن و بی‌خطر می باشد، که بسیاری از متخصصین طب فیزیکی از آن برای کاهش التهاب و درد و درمان بیماری های مختلف از جمله دیسک کمر، آرتروز، درد مفاصل، بیماری‌های عصبی عضلانی و بسیاری عارضه‌های دیگر استفاده می‌کنند.

 

اوزون چیست؟

گاز اوزن با افزایش سطح اکسیژن در خون، اکسیژن رسانی به بافت‌ها در کل بدن را انجام می‌دهد. اکسیژنی که در هوا وجود دارد دارای یک جفت اتم اکسیژن است. اوزون، بر خلاف اکسیژن معمولی، به جای دو اتم از سه اتم اکسیژن تشکیل شده که بسیار پر انرژی‌تر از اکسیژن است. اوزون به طور طبیعی در بدن یافت می شود. گلبول های سفیدخون از اوزون به عنوان بخشی از پاسخ سیستم ایمنی استفاده می کنند. اوزون با درجه خالص پزشکی دارای ایمنی بی نظیری است و کاربردهای آن در طب فیزیکی بسیار ارزشمند می باشد.

 

روش‌های تزریق اوزون

روش های وارد کردن اوزون به بدن بسته به نوع آسیبی که باید درمان شود، متفاوت بوده و عبارتند از:

  • تزریق مستقیم به قسمت درد از راه شریان‌ها
  • تزریق خون مخلوط شده با اوزون
  • تزریق داخل دیسک (در فتق دیسک)
  • تزریق به عضله پاراورتبرال (در فتق دیسک)
  • تزریق در گوش
  • از طریق واژن یا مقعد
  • مایع خوراکی
  • استنشاق
  • روغن حاوی اوزون

کاربردهای اوزون تراپی در طب فیزیکی

متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی در بهبود آسیب ها و اختلالات و بیماری های زیر از روش درمانی ایمن و ارزشمند اوزون تراپی استفاده می کنند:

  • آرتروز ، استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید
  • تاندونیت و تاندونوز
  • درد ستون فقرات کمر و گردن
  • درد کمر ناشی از تنگی کانال نخاعی
  • فتق دیسک
  • درد و اختلالات لگن
  • فرسایش مفاصل مبتلا به روماتیسم
  • آسیب بافت‌های نرم
  • پارگی و کشیدگی رباط‌ها
  • آسیب‌های روتاتور کاف (عضلات گرداننده شانه)
  • آسیب عصب سیاتیک
  • آسیب‌های التهابی-عفونی
  • آسیب های ورزشی و شغلی
  • شکستگی های غیر قابل درمان
  • نکروز آواسکولار
  • اختلالات گردش خون
  • التهاب شدید ناشی از بیماری‌های اسکلتی عضلانی
  • اختلالات ناشی از سیستم عصبی و نورون ها
  • سندروم تونل کارپال
  • درد شانه و آرنج در ورزشکاران (تنیس البو)
  • تورم و آب آوردن زانو
  • خار پاشنه
  • زخم پای دیابتی
  • سکته مغزی
  • سرطان
  • توانبخشی بعد از جراحی مفاصل
  • موفقیت آمیز نبودن عمل جراحی
  • جلوگیری از تشنج

 

مزایای درمان با اوزون تراپی

  • افزایش اکسیژن رسانی به بافت آسیب دیده و سرعت بازسازی بافت
  • بالا بردن سطح انرژی
  • خاصیت ضد باکتریایی، ضد قارچی و ضد ویروسی
  • تسکین دهنده درد
  • از بین بردن سموم و التهاب
  • رفع خستگی ناشی از بیماری‌ها
  • تصفیه و بهبود گردش خون
  • تشکیل رگ‌های خونی جدید
  • جلوگیری از خونریزی شدید
  • تنظیم کردن ضربان غیرطبیعی قلب
  • بهبود عملکرد حرکتی بدن (در آسیب‌های ناشی از سکته‌ی مغزی، اختلالات مفصلی و سیستم عصبی)
  • درمانی ایمن و بدون جراحی است و نیازی به بستری شدن بیمار در بیمارستان نیست.
  • در برخی شرایط می‌تواند جایگزینی برای جراحی باشد.
  • درصد موفقیت این روش در حدود 88 درصد است که با موفقیت 50 تا 90 درصدی جراحی قابل قیاس است در حالی که عوارض آن از جراحی بسیار کمتر است.
  • هزینه‌ی انجام اوزون‌تراپی کمتر از جراحی است.

 

انجام اوزون تراپی برای چه کسانی ممنوع می باشد؟

متخصصین طب فیزیکی در بیمارانی که سابقه بیماری های زیر را دارند، از انجام این درمان خود‌داری کرده و درمان های جایگزین را به بیمار توصیه می‌کنند:

  • بیماری های قلبی-عروقی
  • اختلالات انعقادی خون
  • مشکلات تنفسی
  • پرکاری تیروئید
  • فاویسم
  • بارداری

 

عوارض اوزون تراپی

اوزون تراپی در موارد نادری ممکن است عوارض و مشکلاتی را برای بیمار به‌وجود آورد.

1- عوارض زودگذری که ممکن است به خاطر بوی گاز اوزون ایجاد شود:

  • استفراغ
  • سوزش گلو و چشم
  • سردرد
  • ناراحتی ریه
  • درد زودگذر در محل تزریق اوزون

2- عوارضی که به ندرت و به دلیل تزریق نادرست و غیر حرفه ای ایجاد می شود:

  • آسیب ریشه‌های اعصاب
  • عفونت دیسک
  • خونریزی رتینال (شبکیه چشم)
  • اختلال در رشد سلول و یا نابودی سلول‌های ‌‌سالم

 

آیا در هنگام انجام اوزون‌تراپی، رژیم غذایی خاصی باید دنبال شود؟

غذاها باید قند و نمک کمی داشته باشند.

روغن های مصنوعی در غذاها استفاده نشود.

غذاها باید دارای مقادیر متعادلی از پروتئین‌های لازم، کربوهیدرات، مواد معدنی مختلف و فیبر باشند.

بیماران باید مقادیر بسیار زیادی میوه و سبزیجات تازه مصرف کنند.

همچنین پزشک مقادیر مناسبی ویتامین ب کمپلکس، ویتامینC ، ویتامین E، ویتامین A، بتا کاروتن، مس، روی، سلنیوم و ناستیل- سیستئین برای بیماران تجویز می کند.

الکتروتراپی


96-09-c22-1188.jpg

روماتیسم ستون فقرات (اسپوندیلیت آنکیلوزان)، نوعی بیماری التهابی مفصل (آرتریت) است که مفصل‌های ستون فقرات را درگیر می‌کند. در این بیماری مفصل‌های ستون فقرات ملتهب و فرسوده می‌شوند. بدن برای ترمیم آسیب‌ها، شروع به تولید استخوان جدید می‌کند. در بعضی بیماران استخوان‌های ستون فقرات در پی پیشرفت بیماری و تولید استخوان‌های جدید در نهایت به هم جوش می‌خورند و این عارضه سبب بروز احساس درد و خشکی در پایین کمر می‌شود. این بیماری معمولاً پایین کمر و لگن را درگیر می‌کند. البته احتمال اثر گذاشتن آن بر مفصل‌های دیگر، مانند مفصل ران، شانه و دیواره قفسه سینه نیز وجود دارد.

روماتیسم ستون فقرات بیماری مزمن و پیش رونده است که بیمار سال‌ها با این عارضه دست و پنجه نرم می‌کند. علائم این بیماری رفت و برگشتی است، یعنی بسیاری از بیماران در دوره‌هایی حالشان خوب است و ماه‌های متمادی دچار هیچ گونه علائم ناراحت کننده‌ای نمی‌شوند. همچنین بسیاری از بیماران علائم خفیفی دارند و مشکل قابل توجهی برایشان به وجود نمی‌آید.

اسپوندیلیت آنکیلوزان معمولاً در اواخر دهه دوم زندگی و اوایل بیست سالگی بروز می‌کند، اما احتمال ابتلا به این بیماری در هر سنی وجود دارد. درصد شیوع آن در مردان تقریباً سه برابر زنان است.

در موارد پیشرفته بیماری که مفصل ران، قلب، ریه و سایر اندام های بیمار درگیر شده اند، مشکلات زیادی برای بیمار بوجود می آید. البته بیش از 80 درصد مبتلایان با درمان مناسب به زندگی طبیعی خود ادامه می دهند.

 

علل روماتیسم ستون فقرات

علت بروز این بیماری تا کنون شناخته نشده است و به گفته متخصصان چندین عامل همچون عوامل ژنتیکی، محیطی، ایمونولوژیک، جنسی و… در بروز این بیماری دخالت دارند.

روماتیسم مفصلی ستون فقرات غالباً ارثی است. به ویژه اگر سابقۀ ابتلا به این بیماری در یکی از بستگان نزدیک وجود داشته باشد.

عوامل محیطی مانند یک عامل عفونی در روده نیز ممکن است موجب ابتلا یک فرد مستعد ژنتیک به این بیماری شود.

 

علائم روماتیسم ستون فقرات

  • درد و خشکی پایین کمر از علائم اصلی روماتیسم ستون فقرات می باشد.
  • علائم در ابتدا بسیار خفیف است، اما به تدریج قابل توجه‌ می‌شود.
  • علائم رفت و برگشتی است : در بعضی دوره‌ها موقتاً شدیدتر می‌شوند و سپس این حمله‌ها بهبود یافته و خفیف می شوند.
  • اغلب بیماران در نیمه دوم شب یا صبح زود درد شدیدتری را احساس می‌کنند.
  • گاهی درد آن‌قدر شدید می‌شود که بیمار را از خواب بیدار می‌کند.
  • معمولاً بعد از بیدار شدن و راه رفتن درد کمتر می‌شود.
  • عدم فعالیت و بی‌تحرکی این درد را شدیدتر می‌کند.
  • بعضی از بیماران در ناحیه باسن و بالای ران نیز دچار درد می‌شوند.
  • احساس درد در مفصل‌های گردن، شانه، قفسه سینه و ران.
  • درد در ناحیه‌ اتصال تاندون‌ها به استخوان در آرنج، زانو و پاشنه پا.
  • التهاب چشم: چشم قرمز و دردناک شده و بیمار به نورهای درخشان حساس می‌شود.
  • احساس ضعف و خستگی شدید
  • نبودن قوس کمری ، عدم قوس گردنی و افزایش قوس پشتی

 

عوارض روماتیسم ستون فقرات

  • شکستگی ستون فقرات : چنانچه استخوان‌های ستون فقرات به هم جوش خورده باشند، خطر شکستگی بیشتر می‌شود.
  • ابتلا به پوکی استخوان : از هر ده بیمار مبتلا به روماتیسم ستون فقرات، سه نفر دچار پوکی استخوان می‌شوند. در نتیجه استخوان‌ها ضعیف و شکننده شده و خطر شکستگی آنها افزایش می‌یابد.
  • ناراحتی‌های قلبی : بیماران مبتلا به روماتیسم ستون فقرات بیشتر در معرض خطر ابتلا به مشکلات قلبی و گردش خون قرار دارند.
  • در برخی موارد علائم چشمی، قلبی و ریوی در این بیماران دیده می شود.
  • این بیماری منجر به آنکیلوز استخوانی می شود.
  • مراحل پیشرفته بیماری سبب خمیدگی بدن، غیر قابل انعطاف بودن ستون مهره ها، کیفوز پشتی و راه رفتن اردکی خواهد شد.

البته اکثر بیماران مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان دچار ناتوانی شدید یا عوارض قابل توجه نمی‌شوند.

 

درمان روماتیسم ستون فقرات

اسپوندیلیت آنکیلوزان عارضه‌ای مزمن است که درمان قطعی ندارد. اما روش‌های درمانی بسیاری در طب فیزیکی و توانبخشی برای مدیریت این بیماری وجود دارند که می‌توانند علائم را تسکین دهند تا اثر بیماری بر روی زندگی روزمرۀ بیماران به حداقل برسد.

فیزیوتراپی

یکی از درمان های مؤثر در بهبود مشکلات بیماران مبتلا به روماتیسم ستون فقرات است. متخصص فیزیوتراپی برنامه تمرینی فیزیوتراپی را به گونه ای تنظیم می کند که به بهبود و حفظ تحرک مفصل  و تحمل فیزیکی و تحرک کمک کند. تمرینات فیزیوتراپی باید ساده و سبک بوده و بطور روزانه انجام شوند. متخصص فیزیوتراپی وضعیت های صحیح ایستادن، نشستن ، خوابیدن و انجام فعالیت ها را به بیمار آموزش می دهد. فیزیوتراپی قفسه سینه نیز برای این بیماران جهت کمک به تنفس صحیح و تهویه هوا ضروری است.

مانیپولاسیون

فیزیوتراپیست همچنین با انجام درمان دستی (مانیپولاسیون ) بر روی مفاصل درگیر به کاهش درد و انعطاف پذیری و توانایی حرکتی بیمار کمک می کند.

ورزش درمانی

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی برنامه ورزشی متناسب با شرایط بیمار را که شامل تمرینات کششی و تقویتی و تمرینات تنفس عمیق می باشد، برای بیمار تهیه و تجویز می کند تا توانایی حرکتی و انعطاف‌پذیری بیمار حفظ شده و بهبود یابد.

آب درمانی

متخصصین طب فیزیکی انجام حرکات خاصی را در استخر آب گرم به بیمار آموزش می دهند. آب درمانی درد را کاهش داده و توانایی حرکتی بیمار را افزایش می‌دهد.

 دارو درمانی

داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs) برای کاهش درد و خشکی مفاصل تجویز می‌شود. این داروها سرعت پیشرفت عارضه را آهسته کرده و از تشدید عارضه جلوگیری می‌کنند.

تزریق استروئید

در صورتی که مفاصل به شدت دردناک و متورم باشند، برای کاهش درد و تورم تزریق انجام می شود.

جراحی

اکثر بیماران مبتلا به روماتیسم ستون فقرات نیازی به جراحی ندارند. در صورتی که یکی از مفصل‌ها مانند مفصل ران یا شانه به شدت آسیب دیده باشد، جراحی تعویض مفصل انجام می شود. تعداد کمی از بیماران که به دلیل خمیده شدن و به هم جوش خوردن مهره‌های ستون فقرات، فعالیت های روزمره شان مختل شده است، می‌توانند با انجام عمل جراحی اصلاحی فعالیت و کیفیت زندگی خود را بهبود دهند.

مانیپولاسیون


numb-feet.jpg

گزگز دست و پا در ساده‌ترین حالت، ناشی از فشار بر اعصاب دست و پا به دلیل خوابیدن بر روی بازو و یا روی هم انداختن پاها برای مدت زمان طولانی است. اما گزگز و سوزن‌سوزن شدن دست و داغی کف پاها می‌تواند مربوط به علت جدی‌تری مانند آسیب عصبی نیز باشد. گزگز شدن دست و پا به دلیل آسیب عصبی اغلب با درد، خارش، و بی‌حسی همراه است.

اگر دچار گزگز و سوزش دست و پا هستید، باید فوراً به دنبال تعیین علت آن و شروع اقدامات درمانی باشید تا از بدتر شدن عارضه جلوگیری کنید.

 

علل و عوامل گزگز دست و داغی کف پا

دیابت

شایع‌ترین علت گزگز ، سوزش و خواب رفتن دست و پا است. دیابت می‌تواند موجب نوروپاتی دیابتی شود و پاها، ساق پاها، بازوها، دستگاه گوارش، ران، باسن، و حتی سر را نیز مبتلا سازد.

سندرم‌های به دام افتادن عصب

این سندروم‌ها عبارتند از: سندروم کانال کارپ، فلج عصب اولنار، فلج عصب پرونئال و فلج عصب رادیال. به طور مثال سندرم تونل کارپ، ناشی از به دام افتادن عصب در مچ دست است و موجب گزگز و درد در دست‌ها و ناتوانی فرد برای گرفتن اشیاء می‌شود.

بیماری‌های سیستمیک

اختلالات کلیوی، بیماری کبد، آسیب عروقی و بیماری‌های خونی، آمیلوئیدوز، بیماری‌های بافت همبند و التهاب مزمن، عدم تعادل هورمونی (از جمله کم‌کاری تیروئید) و سرطان و تومورهای خوش خیم که به اعصاب حمله می‌کنند.

اختلالات ارثی

گروهی از اختلالات که در مجموع به عنوان بیماری شارکوت –ماری توث (CMT) شناخته شده‌اند.

کمبود ویتامین

ویتامین های E ، B1، B6، B12 و نیاسین برای عملکرد صحیح اعصاب ضروری هستند. با این حال توجه داشته باشید که مصرف بیش از حد ویتامین B6 نیز می‌تواند موجب گزگز دست و پا شود.

داروها

بعضی از داروها می‌توانند موجب آسیب‌های عصبی شوند. البته این حالت معمولاً با توقف دارو، برگشت‌پذیر است. از جمله این داروها می توان داروهای شیمی‌درمانی برای درمان سرطان ریه، پستان و لنفوم، داروهای درمان ایدز و نیزداروی آنتی‌بیوتیک مترونیدازول را نام برد.

سموم

این سموم شامل فلزات سنگین مانند: سرب، آرسنیک، جیوه و ترکیبات تالیوم و برخی از مواد شیمیایی صنعتی و زیست محیطی می باشند.

اعتیاد به الکل

افراد الکلی به دلیل رژیم غذایی نامناسب بیشتر مستعد کمبود تیامین یا سایر ویتامین‌های مهم هستند. همچنین اعتیاد به الکل ممکن است خود باعث آسیب‌ عصبی شود، که آن را نوروپاتی الکلی می‌نامند.

بیماری‌هایی که به اعصاب آسیب می‌زنند

بیماری‌هایی مانند: سکته، ام.اس و تومورهای مغزی

بیماری‌های ویروسی: لایم، زونا و ایدز

بیماری‌های خود ایمنی: گیلن باره، لوپوس و روماتیسم مفصلی

صدمه و آسیب

معمولاً اعصاب به دلیل تروما، فشرده و خرد شده و آسیب می‌بینند که نهایتا‌ً منجر به درد عصب می‌شود. به عنوان مثال، فرسایش دیسک یا دررفتگی و جابجا شدن استخوان، می‌تواند موجب وارد شدن فشار و صدمه به عصب ‌شود.

فشار

پوشیدن کفش تنگ و یا نشستن بر روی پاها می‌تواند موجب بی‌حسی و یا گزگز پاها شود. این نوع از بی‌حسی که علت مشخصی دارد، با حذف عامل فشار، بهتر می‌شود و مشکل دیگری را ایجاد نمی‌کند.

عدم جریان خون به دست و پا

گازگرفتن حیوانات

گزش حشرات: کنه، کک و عنکبوت

تشنج

کم‌کاری غده تیروئید

پدیده رینود (باریک شدن رگهای خونی، معمولاً در دست‌ها و پاها)

درمان گزگز دست و داغی کف پا

موفقیت‌آمیز بودن درمان گزگز دست و پا ، بستگی به تشخیص دقیق و درمان علت زمینه‌ای آن دارد. تا زمانی که سلول‌های عصبی محیطی کشته نشده باشد، آنها قادر به ‌ترمیم خود هستند. اگر چه هیچ درمانی برای انواع وراثتی نوروپاتی محیطی وجود ندارد، اما بسیاری از انواع اکتسابی آن می‌تواند با درمان بهبود یابد.

کمپرس گرم

این روش درمان، به افزایش جریان خون در منطقه بی‌حس کمک می‌کند. همچنین عضلات و اعصاب آن ناحیه را ریلکس خواهد کرد.

ماساژ درمانی

این روش با افزایش گردش خون باعث کاهش بی‌حسی آن ناحیه می‌شود. علاوه بر این، سبب تحریک اعصاب و عضلات می شود، در نتیجه موجب بهبود عملکرد کلی آنها می‌شود.

ورزش درمانی

ورزش گردش خون و اکسیژن‌رسانی را به تمام قسمت‌های بدن بهبود می بخشد، در نتیجه از بی‌حسی و گزگز در هر نقطه از بدن، از جمله دست و پا جلوگیری می‌کند. متخصص فیزیوتراپی با آموزش یک برنامه ورزشی منظم و متناسب و افزایش تحرک بیمار ، او را در رسیدن به بهبودی کامل یاری می کند.

بالا بردن دست یا پای بی‌حس

بلند کردن دست‌ها و پاها برای کاهش بی‌حسی ناشی از گردش خون ضعیف، مفید خواهد بود. بالا بردن منطقه بی‌حس به مدت چند دقیقه به بهبود گردش خون کمک می کند و هنگامی که جریان خون در منطقه آسیب دیده به حالت عادی بر‌گردد، بی‌حسی آن برطرف خواهد شد.

 

توصیه‌های عمومی برای افراد مبتلا به گزگز دست و داغی کف پا

انجام مراقبت های زیر برای درمان این عارضه ضروری می باشد:

رژیم غذایی متعادل

حفظ وزن مطلوب

پیروی از یک برنامه ورزشی پزشکی تحت نظارت متخصص فیزیوتراپی

اجتناب و یا محدود کردن مصرف الکل

اجتناب از استعمال سیگار

اجتناب از قرار گرفتن در معرض سموم

کنترل دقیق قند خون در بیماران دیابتی

مصرف مکمل‌های ویتامین در افراد مبتلا به کمبود ویتامین

 

خار پاشنه


knee-pain-arthritis.jpg

با خم و راست شدن زانو، کشکک زانو روی شیاری که در انتهای پایینی استخوان) شیار تروکلئا( قرار دارد، بالا و پایین می‌رود. شکل کشکک زانو طوری است که درست در مرکز شیار تروکلئا جا گرفته و به شکل متقارنی در درون این شیار می‌لغزد. در بعضی افراد، کشکک زانو به طرف خارج زانو کشیده می‌شود، در این حالت، کشکک در وسط شیار حرکت نمی‌کند. به این وضعیت نیمه دررفتگی و جابجایی کشکک زانو گفته می شود.

حرکت نکردن کشکک زانو در مسیر صحیح خود ممکن است هیچ گونه علائمی نشان ندهد، ولی در اکثر موارد نیمه دررفتگی کشکک زانو سبب ناراحتی در هنگام فعالیت و درد اطراف کناره‌های کشکک زانو می‌شود، که به آن سندرم درد پاتلوفمورال گفته می‌شود. در موارد شدید که کشکک زانو کاملاً از شیار خارج می شود، در رفتگی زانو ایجاد می شود.

 

علل جابجایی کشکک زانو

  • پهن بودن لگن
  • کم عمق بودن شیار زیر کشکک
  • ناهنجاری‌های راه رفتن
  • آرتروز زانو
  • تاندونیت کشکک زانو
  • سندرم پلیکا

علائم جابجایی کشکک زانو

  • درد شدید: شایع‌ترین علامت نیمه دررفتگی کشکک زانو است و تا زمانی که کشکک زانو سر جایش قرار نگیرد ادامه خواهد داشت.
  • تورم یا کبودی: نیمه دررفتگی کشکک زانو می‌تواند به سرعت باعث تورم مفصل زانو شود. زانوی آسیب‌دیده پف کرده یا بزرگ می‌شود و به لمس حساس خواهد بود. آسیب‌دیدگی بافت ناشی از نیمه دررفتگی کشکک منجر به کبودی اطراف زانو می‌شود.
  • ناپایداری زانو: این نوع آسیب‌دیدگی قرار دادن وزن بدن روی زانوی آسیب‌دیده را، چه در هنگام راه رفتن و چه در حالت ایستاده، برای شخص مشکل می‌کند و باعث می‌شود زانو قفل کرده یا خالی کند و این خطر از دست رفتن تعادل و زمین خوردن شخص مصدوم را افزایش می‌دهد.
  • تغییر شکل زانو: زمانی که کشکک زانو از جایش به بیرون لغزیده و باعث به هم خوردن راستای زانو شود، بدشکلی زانو به وجود می آید.

 

درمان جابجایی کشکک زانو

فرمول پرایس (PRICE)

این واژه مخفف «محافظت، استراحت، یخ، فشرده‌سازی (کمپرس) و بالا بردن» است.

  • محافظت: از انجام هرگونه فعالیتی که می‌تواند یک دررفتگی ساده را به مشکلی شدید تبدیل کند خودداری کنید.
  • استراحت: یکی از بخش‌های بسیار مهم هر درمانی استراحت دادن به عضو آسیب دیده می باشد.
  • یخ: روزی چندین بار و هر با به مدت 15 تا 20 دقیقه کیسه یخ را در یک حوله پیچیده و روی محل آسیب دیده قرار دهید.
  • اعمال فشار: استفاده از بانداژ‌های الاستیک بهترین راه برای اعمال فشار بر ناحیه آسیب‌دیده و کاهش درد و تورم است.
  • بالا بردن: پای آسیب‌دیده را جایی بالاتر از سطح قلبتان قرار دهید. می‌توانید برای بالا نگه‌داشتن پا زیر آن بالش قرار دهید.

 

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی

داروهایی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن، آسپرین یا استامینوفن به کاهش ورم و درد کمک می‌کنند.

بریس زانو

بعضی از بریس‌های زانو که مخصوص درمان دررفتگی کشکک زانو طراحی شده‌اند، برای نگه‌داشتن کشکک زانو در موقعیت صحیح آن در شیارش به کا گرفته می شوند.

 

نوار چسب و اسپلینت

این وسایل هر دو به نگه‌داشتن کشکک در شیارش کمک می‌کنند. البته، این دو، روش های درمان کوتاه مدت بوده و تنها علائم عارضه را تسکین می‌دهند.

 

فیزیوتراپی

یکی از بخش‌های خیلی مهم درمان جابجایی کشکک زانو است. این روش قابلیت حرکت و دامنه حرکتی زانو را تا حد بسیار زیادی بهبود می‌دهد. فیزیوتراپی حتی از بروز آسیب‌دیدگی‌های بعدی جلوگیری کرده و در رفع ناتوانی‌ به بیمار کمک می‌کند.

برخی از روش های درمانی فیزیوتراپی برای درمان جابجایی کشکک زانو عبارتند از:

  • ورزش درمانی
  • ماساژ درمانی
  • سرما و گرما درمانی
  • آب‌درمانی
  • اوزون تراپی

 

بی‌حرکت کننده‌های زانو

به عنوان تکیه‌گاهی برای زانو در طول دوره درمان و همچنین برای جلوگیری از حرکات ناخواسته زانو که باعث پیچیده‌تر شدن آسیب‌دیدگی می شوند، به کا می روند.

 

کفش طبی

استفاده از کفش‌ مناسبی که هم راحت است و هم به بهبود نحوه راه رفتن کمک می‌کند، نقش بسیار مهمی در درمان نیمه دررفتگی کشکک زانو دارد، زیرا باعث کاهش نیروی فشار روی کشکک زانو می‌شود.

 

جراحی

اگر بیمار دچار درد مستمر باشد و یا نیمه دررفتگی مکرراً رخ بدهد، پزشک انجام نوعی جراحی به نام آزادسازی جانبی را توصیه می‌کند که در آن رباط‌های جانبی سفت شده شل می‌شوند تا کشکک بتواند در شیارش باقی بماند. گاهی اوقات، هم‌محور نبودن مفصل پاتلوفمورال باعث خارج شدن کشکک از شیار می‌شود. با کمک جراحی فوق‌الذکر می‌توان این مشکل را نیز حل کرد.

جراحی تعویض مفصل زانو چیست؟


unnamed.jpg

سرویکالژیا دردهای شدید و ناراحت کننده‌ای است که در ناحیه گردن روی می‌دهد. گردن بخشی از ستون فقرات است و ستون فقرات با ساختار پیچیده ای متشکل از (مهره های کوچک، دیسک‌ها، مفاصل، ریشه‌های عصبی، ماهیچه‌ها و رباطها) مستعد آسیب و درد است.

گردن درد سرویکال در بعضی موارد بعد از چند روز از بین می‌رود اما افرادی هم هستند که از این مشکل به طور دائم رنج می‌برند. در مواردی که گردن درد شدید ماندگار شود، منجر به مشکلات بیشتری مانند سرگیجه و سردردهای مکرر خواهد شد. گردن درد می‌تواند به آهستگی فرد را از کار انداخته و به شغل و دیگر فعالیت‌های روزانه‌ اش ضربه بزند.

سرویکالژیا معمولاً به سایر قسمت‌های بدن منتشر نمی‌شود. این عارضه در بعضی افراد به صورت علائم خفیفی مانند سفتی گردن و یا سختی حرکت سر از سمتی به سمت دیگر است که چند روزی ادامه دارد و خودبه خود بهبود می یابد و به گرفتگی گردن موسوم است. ولی در بعضی دیگر، دردهای شدید ناتوان کننده و ناگهانی (تیر کشیدن گردن) در هر زمانی که فرد بخواهد سرش را تکان دهد، روی می‌دهد که طولانی مدت بوده و نیاز به درمان پزشکی دارد.

تحقیقات نشان داده که زنان بیش از مردان از سرویکالژیا رنج می‌برند.

 

انواع سرویکالژیا

سرویکالژیای حاد

درد گردن همراه با سوزش شدید یا همراه با تیر کشیدن است که ممکن است به شانه‌ها سرایت کند. افرادی که از سرویکالژیای حاد رنج می‌برند در دستانشان احساس بی‌حالی یا در دستها و پاهایشان احساس ناهماهنگی و عدم تعادل دارند. گردن درد با این شرایط و یا گردن درد همراه با بی‌اشتهایی، کاهش وزن، حالت تهوع  و استفراغ  می‌تواند نشان دهنده عفونت یا تومور در ستون فقرات باشد.

سرویکالژیای مزمن

گردن درد طولانی مدت که شایع ترین دلیل آن وجود یک عصب تحت فشار می باشد، و برای درمان آن باید بیرون زدگی دیسک گردنی(سرویکال) که سبب فشار به عصب شده است، برطرف گردد. البته دلایل دیگری نیز برای این درد وجود دارد. شدت درد، ضرورت انجام یا عدم انجام جراحی را تعیین می کند.

علل بروز سرویکالژیا

التهاب یا تحریک ساختار سرویکال (اعصاب، استخوانها، دیسکها، ماهیچه‌ها، رباط‌ها و مفاصل) منجر به بروز گردن درد می شود و علل آن عبارتند از:

آسیب دیدگی : درجریان حوادث و آسیب دیدگی‌ها که سر خارج از حد طبیعی حرکت گردن به سمت جلو یا عقب حرکت می‌کند، گردن بیش از حد کشیده می‌شود، این مسئله ضربه سختی به ماهیچه ها و رباطهای گردن وارد می‌کند و سبب بی‌حالی، درد و سفتی گردن می‌شود. همچنین آسیب‌های ورزشی می‌تواند پاره‌گی های میکروسکوپی در ماهیچه‌های گردن ایجاد کرده و سبب التهاب و درد گردن شوند.

افزایش سن : بالا رفتن سن ممکن است منجر به بروز اختلالات ناشی از فرسودگی مانند آرتروز گردن و دیسک گردن و در نتیجه دردهای شدید گردن شود.

بیماری‌ها : عفونت نخاع، شکستگی یا تومور می‌توانند عامل درد و ناراحتی گردن باشند.

سبک زندگی : قرار گرفتن در وضعیت نامناسب، چاقی، و ضعف ماهیچه‌های شکمی سبب می‌شود گردن به سمت جلو خمیده شده، به شانه‌ها و گردن فشار وارد شود و این حالات سبب سفتی و درد ماهیچه‌ها خواهد شد.

نشستن طولانی مدت : هنگام کار هر از گاهی از جای خود بلند شوید و اگر برای ساعات طولانی پشت میزکار می‌نشینید، مطمئن شوید که به شکل صحیح میز و صندلیتان را تنظیم کرده و نشسته‌اید تا از گردن درد جلوگیری کنید.

قوز کردن : این وضعیت ورزشکاران رشته‌های دوچرخه سوارای، بیس بال و زیبایی اندام را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این افراد مایلند در حالیکه شانه‌ها و چانه‌شان به سمت جلو است، بنشینند. هر نوع رفتاری که این وضعیت را بصورت عادت تکرار شونده درآورد سبب ایجاد قوز شده و آسیب و دردهای گردن را به همراه خواهد داشت.

وضعیت خوابیدن : افزایش فشار وارده به گردن در حالت خوابیدن به روی شکم سبب سفتی و درد گردن خواهد شد.

استرس : اضطراب می‌تواند سبب فشار و سفت شدگی ماهیچه‌های گردن، پشت و شانه‌ها شود.

تمرینات ورزشی ناقص : به کشیدن ماهیچه‌ها در خلال سرد کردن آنها بعد از ورزش، اهمیت دهید، کشیدگی کم یا ناقص عضلات سبب سفت شدن و درد ماهیچه‌ها می‌شود.

علائم سرویکالژیا

  • درد در ناحیه گردن و شانه
  • سرگیجه
  • سردرد
  • احساس سوزش در گردن و شانه
  • حالت تهوع
  • عرق کردن شبانه
  • تار شدگی بینایی
  • درد در ناحیه صورت

 

درمان سرویکالژیا

استراحت : دراز کشیدن می‌تواند حرکت گردن را محدود کرده و فشار را کم کند در نتیجه ماهیچه‌ها التیام پیدا می‌کنند.

داروهای مسکن : مانند استامینوفن و ایبوپروفن

سرما و گرما درمانی : اگر درد گردن به علت پارگی ماهیچه در اثر یک آسیب ورزشی یا سایر آسیب دیدگی ها باشد، قراردادن یخ روش مناسبی برای تسکین درد و ورم می‌باشد. و اگر این عارضه در نتیجه یک تنش (استرس) ایجاد شده ، گرما برای آزاد کردن ماهیچه درگیر و تسکین درد مؤثر خواهد بود.

گردن بند طبی : حرکت گردن را محدود کرده و از سر پشتیبانی می‌کند و با این کار فشار را از روی گردن برمی‌دارد.

تزریق اپیدورال استروئید : کورتیزون یک ضد التهاب قوی است که التهاب اطراف اعصاب را کنترل کرده و دردی را که به واسطه تحریک ریشه‌های اعصاب ایجاده شده، تسکین می دهد.

فیزیوتراپی

متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی با استفاده از روش ها و تکنیک های متعدد و کارآمد فیزیوتراپی و تجویز یک برنامه درمانی مناسب برای بیمار، او را در کاهش درد و بهبود عارضه یاری می کنند.

از جمله تکنیک های فیزیوتراپی برای درمان سرویکالژیا عبارتند از:

مانیپولاسیون

درمان های دستی مانیپولاسیون بر اساس عملکرد و دامنه حرکتی طبیعی و نرمال ستون فقرات سبب کاهش درد و بهبود عملکرد ستون مهره ها می شود.

تمرینات ورزشی

متخصص فیزیوتراپی تمرینات ورزشی مخصوصی را جهت کاهش و بهبود درد گردن به بیمار آموزش می دهد.

ترکشن ستون فقرات

تکنیکی که به موجب آن به آرامی سر و ماهیچه‌های گردن بیمار کشیده می‌شود. این روش می‌تواند اندازه مسیر پیامهای عصبی را افزایش دهد.

اولتراسوند

امواج صوتی کوچکی با فرکانس بسیار بالا، در بافتهای نرم و مفاصل فرستاده می شود که علاوه بر این که درد، سفتی و گرفتگی عضله (اسپاسم) را کم می‌کند،  گرما تولید کرده و سبب کاهش التهاب و افزایش جریان خون می‌شود.

اوزون درمانی

التیام بخشی به شیوه اوزون درمانی یک شیوه درمانی منحصر به فرد است که عمل بهبودی و سم زدایی را همزمان انجام می‌دهد. به واسطه مکانیسم فعالیت اوزون طبی، این گاز اثرات مطلوبی روی بخشهای مختلفت بدن دارد.

پی آر پی

تزریق پلاسمای غنی شده از پلاکت می‌تواند به کاهش درد و بهبود عملکرد گردن فرد بیمار کمک کند.

طب سوزنی

این روش سبب آزاد سازی عمقی ماهیچه‌های گردن و شانه، کاهش التهاب و ایجاد تعادل در سیستم عصبی شده و به کاهش درد و تحریک بهبودی، کمک می‌کند.

جراحی

جراحی فقرات سرویکال در بعضی مواردی که درمان های دیگر مؤثر واقع نشود و درد شدید است، ضرورت می یابد.

ترکشن ستون فقرات


112337_334.jpg

سندروم گیلن باره اختلالی نادر است که در آن سیستم ایمنی بدن به سیستم عصبی محیطی بدن حمله می‌کند. (اعصاب خارج از مغز و نخاع را اعصاب محیطی می‌نامند) این بیماری با سرعت بالایی، طی چند روز تا چند هفته پس از یک بیماری عفونی ویروسی یا باکتریایی ساده شروع شده و منجر به ضعف عضلانی، از دست دادن واکنش‌های رفلکسی، بی حسی و یا سوزش می شود. علائم بیماری از اندام‌های پایینی بدن شروع می‌شود و به تدریج به سمت بالا پیشرفت می‌کند و بر کل بدن اثر می‌گذارد.

سندروم گیلن باره، غلاف اطراف رشته های عصبی را مورد حمله قرار می‌دهد. غلاف میلین برای انتقال سریع تحریکات عصبی در سلول عصبی ضروری است. با تخریب میلین، پیام‌های عصبی به مغز و نخاع منتقل نمی‌شوند و باعث ایجاد بی حسی در قسمت آسیب دیده می‌شوند. همچنین مغز و نخاع نیز قادر به ارسال پیام به قسمت‌‌های مختلف بدن نخواهند بود. عصب‌های اندام‌های پایینی بدن، طولانی‌ترین عصب‌ها هستند، فاصله‌ی زیاد انتهای عصب تا مغز و نخاع سبب می‌شود بیشتر در معرض سندروم گیلن باره قرار گیرند و به همین علت علائم از اندام‌‌های پایینی شروع می شود.

از آنجایی که این سندروم بر اعصاب تأثیر می‌گذارد و اعصاب، حرکات و عملکرد بدن را کنترل می‌کنند، علائم اولیه‌ی شدید سندروم به طور قابل توجهی خطر ابتلا به عوارض طولانی مدت و جدی را افزایش می‌دهد.

گیلن باره یک بیماری خود محدود شونده‌ است. ۸۵ درصد افراد مبتلا به این بیماری طی ۶ تا ۱۲ ماه به طور کامل بهبود می‌یابند. احتمال عود بیماری بسیار کم است و تنها ۳ درصد از افراد مبتلا به این بیماری دچار عود مجدد می‌شوند.

موارد شدید بیماری یک اورژانس پزشکی است و نیاز به رسیدگی و بستری در بیمارستان دارد.

 

شیوع سندروم گیلن باره

بروز این بیماری به سن و جنس بستگی ندارد، ولی در افراد مسن و مردان شیوع بیشتری دارد.

از هر ۲۰ مورد این بیماری، ۱ مورد مرگ ناشی از عوارضی مانند سندروم زجر تنفسی و حمله‌ی قلبی دیده می‌شود. ​​زمان متوسط بهبودی بیماری ۶ تا ۱۲ ماه است که می‌تواند بسیار کند باشد و نیازمند پشتیبانی، فیزیوتراپی، مشاوره و کاردرمانی است. میزان بهبودی در بین بیماران متفاوت است و در مواردی باعث معلولیت طولانی مدت می‌شود.

طبق تحقیقات حدود ۸۰ درصد افراد شش ماه پس از تشخیص، می‌توانند بدون کمک راه بروند. حدود ۶۰ درصد افراد یک سال پس از تشخیص، قدرت حرکتی کامل را باز می‌یابند. و حدود ۵ تا ۱۰ درصد افراد بسیار اندک و ناقص بهبود می‌یابند.

کودکان به ندرت به این سندروم مبتلا می‌شوند، اما نسبت به بزرگسالان بهبودی بیشتر دارند.

انواع سندروم گیلن باره

پلی رادیکولونوروپاتی حاد دمیلینه کننده

شایع‌ترین شکل سندروم گیلن باره در ایالات متحده است. علامت شایع آن ضعف عضلانی است که از قسمت پایین بدن شروع می‌شود و به سمت بالا گسترش می‌یابد.

سندروم میلرفیشر

از علائم این نوع از سندروم که در آسیا شیوع بیشتری دارد ،فلج چشم و عدم تعادل هنگام راه رفتن است .

نوروپاتی آکسونی حسی و حرکتی حاد

این نوع گیلن باره در چین، ژاپن و مکزیک شایع است.

 

عوارض سندروم گیلن باره

  • اختلالات تنفسی: ضعف یا فلج عضلات تنفسی که می‌تواند مرگبار باشد. ۳۰ درصد از افراد مبتلا، به بستری شدن و تنفس به کمک دستگاه نیاز پیدا می کنند.
  • بی حسی: ضعف عضلانی، از دست دادن واکنش‌های رفلکسی، بی حسی و یا سوزش در اندامها
  • مشکلات قلبی و فشار خون: نوسانات فشار خون و ریتم‌های نامنظم قلب (آریتمی قلبی)
  • درد: نیمی از افراد مبتلا به این بیماری درد شدید عصبی را تجربه می‌کنند که با مصرف مسکن کاهش می‌یابد.
  • اختلال عملکرد روده و مثانه: کاهش عملکرد روده و احتباس ادرار
  • لخته شدن خون: افرادی که به دلیل ابتلا به این بیماری بی‌حرکت هستند، در معرض خطر لخته شدن خون قرار می گیرند. برای این افراد تا زمانی که مستقلاً توانایی حرکتی خود را بازیابند، رقیق کننده‌های خون و پوشیدن جوراب ساق بلند (جوراب واریس) توصیه می‌شود.
  • زخم بستر (زخم‌ فشاری): عدم حرکت، فرد را در معرض خطر ابتلا به زخم بستر قرار می‌دهد. تغییر وضعیت مکرر به جلوگیری از این مشکل کمک می‌کند.

 

علائم سندروم گیلن باره

این بیماری اغلب با سوزن سوزن شدن و ضعف در پاها به طور ناگهانی شروع می‌شود و سپس به قسمت‌های بالایی بدن و بازوها گسترش می‌یابد. حدود نیمی از افراد مبتلا به این سندروم، با شروع علائم در دست‌‌ها و صورت روبرو هستند. معمولاً دو تا چهار هفته بعد از شروع علائم، ضعف قابل توجهی در فرد ایجاد می‌شود. با پیشرفت بیماری، ضعف عضلانی می‌تواند به فلج تبدیل شود. این بیماری بر عملکرد فرد تأثیر گذاشته و او را نیازمند کمک برای انجام کارهای روزانه می‌کند، که این امر باعث ایجاد مشکلات روحی و روانی نیز می‌شود.

گیلن باره یک اورژانس پزشکی است و علائم آن شامل موارد زیر می باشد:

  • احساس سوزن سوزن شدن در انگشتان دست، انگشتان پا، مچ پا یا مچ دست
  • ضعف در پاها که به قسمت فوقانی بدن گسترش می‌یابد.
  • ناپایداری تعادل در هنگام راه رفتن، ناتوانی در راه رفتن و بالا رفتن از پله‌ها
  • اختلال در حرکات چشم یا صورت، از جمله صحبت کردن، جویدن و بلعیدن
  • درد شدید که ممکن است در شب بدتر باشد.
  • اختلال در کنترل مثانه و عملکرد روده‌ها
  • افزایش سرعت ضربان قلب
  • افزایش یا کاهش فشار خون
  • اشکال در تنفس
  • لخته شدن خون
  • مشکلات روانی و شناختی
  • زخم بستر در صورتی که فرد برای مدت زمان قابل توجهی بی حرکت بوده باشد.

 

عوامل خطر ابتلا به سندروم گیلن باره

  • جنسیت: مردان کمی بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند.
  • سن: با افزایش سن خطر ابتلا بیشتر می‌شود.
  • عفونت باکتریایی کمپیلوباکتر ژژونی: علت شایع مسمومیت غذایی است که گاهی اوقات قبل از سندروم گیلن باره رخ می‌دهد.
  • عفونت ویروسی: ویروس های( آنفلوانزا، اچ آی وی ، ویروس اپشتین بار (EBV)، سیتومگالوویروس، هپاتیت A، B، C و E)
  • عفونت باکتریایی ریه : نومونیای مایکوپلاسمایی
  • سرطان سیستم لنفاوی : لنفوم هوچکین
  • واکسیناسیون آنفلوانزا و واکسیناسیون در دوران کودکی: در موارد نادر، با این سندروم مرتبط می باشند.

 

روش های تشخیص سندروم گیلن باره

تشخیص گیلن باره به خصوص در مراحل اولیه‌ی بیماری دشوار است زیرا علائم این بیماری بین افراد مختلف، متفاوت بوده و علائمی مشابه با سایر بیماری‌های عصبی دارد. از ویژگی‌های بارز این بیماری، ضعف در هر دو طرف بدن و شروع سریع علائم می باشد، زیرا سایر بیماری‌های عصبی معمولاً شروعی آهسته دارند. متخصصین از روش های زیر جهت تشخیص استفاده می کنند:

الکترومیوگرافی (EMG)

پزشک با وارد کردن الکترودهای سوزنی و نازک، به عضلات بیمار، فعالیت عصبی را در این عضلات بررسی می‌کند.

نوار عصب و عضله

الکترودهایی در سطح پوست قرار داده می‌شوند، شوک‌های کوچکی به ماهیچه فرستاده می‌شود و سرعت انتقال سیگنال‌های عصبی در طول اعصاب اندازه گیری می‌شود. در سندروم گیلن باره سیگنال‌ها به آرامی منتقل می‌شوند.

پونکسیون کمری (آزمایش ال پی LP)

نمونه‌ای از مایع مغزی نخاعی از کانال نخاعی استخراج می‌شود و مورد آزمایش قرار می‌گیرد. مایع مغزی نخاعی افراد مبتلا به این بیماری دارای پروتئین بالایی است.

درمان سندروم گیلن باره

پلاسمافریز(تعویض پلاسما)

در این روش درمانی خون بیمار از بدن خارج شده و پلاسمای خون از آن جدا شده و خون به بدن برگردانده می‌شود و بدن دوباره پلاسما تولید می‌کند. این فرآیند سبب حذف آنتی بادی‌هایی می‌شود که به سلول‌های سالم حمله می‌کنند.

درمان ایمونوگلوبولین

آنتی بادی‌هایی که از خون اهدایی استخراج شده، به صورت داخل وریدی به بیمار داده می‌شود . این درمان پاسخ‌های ایمنی بدن را کاهش می‌دهد.

دارودرمانی

داروهایی جهت تسکین درد و جلوگیری از لخته شدن خون که به علت عدم حرکت در بیماران ایجاد می‌شود، استفاده می شوند.

فیزیوتراپی

متخصصین طب فیزیکی با استفاده از روش ها و تکنیک های توانبخشی ، بیماران را در رسیدن به بهبود عملکرد عضلات، حفظ انعطاف پذیری، قدرت و حرکت مناسب ماهیچه‌ها یاری می کنند و تا زمانی که بیمار کنترل کامل بدن خود را دوباره به دست آورد به درمان‌های حمایتی فیزیوتراپی نیاز خواهید داشت.

 

نوار عصب و عضله


THUMBNAIL_shutterstock_735207415.jpg

افتادگی لگن در زنان زمانی رخ می‌دهد که لگن از جایگاه اصلی خود پایین بیاید و به دیواره واژن فشار بیاورد. لغزش رو به جلو یا پایین آمدن اندام‌ها را اصطلاحاً افتادگی آن اندام می‌گویند. افتادگی گاهی محدود به یک اندام می‌شود و گاهی چندین عضو را درگیر می‌کند. زمانی که بافت پیوندی و عضله‌های نگهدارنده لگن ضعیف یا بیش از حد کشیده شوند، لگن دچار افتادگی می شود. مثانه، میزراه، راست روده، رحم و واژن اندام‌هایی هستند که ممکن است افتادگی لگن آنها را نیز درگیر کند.

افتادگی یا پرولاپس لگن عمدتاً در زنان مشاهده می‌شود و در بانوان بالای ۵۰ سال شایع‌تر است. افتادگی لگن در زنان مشکل نادری نیست، به ویژه در زنانی که چند زایمان را پشت سر گذاشته اند احتمال ابتلا به این عارضه زیاد می باشد. احتمال بروز این ناراحتی در بانوان پس از دو و چهار بار زایمان طبیعی به ترتیب هشت و دوازده برابر افزایش می‌یابد. کششی که در طول زایمان بر عضله‌ها و بافت پیوندی وارد می‌شود، باعث کشیدگی بیش از حد بافت‌ها می‌شود و اگر برای بهبود آنها اقدامی صورت نگیرد، این بافت‌ها دیگر نمی‌توانند اندام‌های لگن را نگه دارند.

بانوان باید بدانند که خوشبختانه این عارضه‌ برگشت‌پذیر است. متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی شیوه تعیین کردن عضله‌های کف لگن  و نحوه منقبض کردن آنها را به بیماران آموزش می‌دهند تا به این ترتیب عضله‌ها قوی‌تر شوند و بتوانند اندام‌های لگن را در طول فعالیت‌های روزمره نگه دارند.

 

علل افتادگی لگن در زنان

  • داشتن چندین زایمان طبیعی
  • هیسترکتومی (جراحی خارج کردن رحم) : در این حالت حمایت از باقی اندام‌ها پس از درآوردن رحم کاهش می‌یابد.
  • یبوست مزمن یا تقلای شدید هنگام دفع
  • داشتن اضافه وزن زیاد
  •  سرفه مزمن
  •  استعمال دخانیات
  • اختلال‌های عصبی
  •  بالا رفتن سن
  •  یائسگی
  • سابقه خانوادگی
  • تومور لگن
  • جراحی لگن

علائم افتادگی لگن در زنان

  • احساس فشار روی دیواره واژن
  • احساس افتادن و بیرون زدن چیزی از واژن
  • دیسپارونی (آمیزش دردناک)
  • بی‌اختیاری ادرار
  •  یبوست
  • درد پایین شکم و احساس پر بودن پایین شکم
  • بیرون زدن بافت از دهانه واژن (در موارد شدید افتادگی لگن)

 

روش های درمان افتادگی لگن در زنان

درمان افتادگی لگن بر انقباض عضله‌های کف لگن یعنی مجموعه عضلاتی متمرکز می‌شود که وظیفه نگهداری اندام‌های لگن و کنترل مثانه را به عهده دارند. افتادگی لگن در زنان با توجه به علت اصلی عارضه و شدت علائم درمان می‌شود. این عارضه معمولاً به تدریج تشدید می‌شود و در نهایت نیاز به جراحی پیدا می‌کند. اما در مراحل خفیف  با روش های درمانی زیر بهبود می یابد.

تمرینات کگل

تمرینات کگل جهت جلوگیری از پیشرفت عارضه و بهبود پرولاپس لگن (افتادگی لگن) با در نظر گرفتن شدت عارضه انجام می‌شود. تأثیرگذاری تمرینات کگل به شیوه انجام صحیح آنها بستگی دارد. متخصص طب فیزیک و توانبخشی به بیمار آموزش می دهد تا بتواند گروه عضلات کف لگن را با متوقف کردن یا آهسته کردن جریان ادرار به درستی تشخیص دهد و به عضله‌های پا فشار نیاورد. همچنین بیمار منقبض کردن عضله‌های راست روده را تجسم کند، درست مانند زمانی که می‌خواهد از خروج مدفوع جلوگیری کند.

تمرینات کگل به دو روش انجام می‌شود:

1- انقباض‌های سریع: عضله اسفنکتر را به سرعت منقبض و شل کنید.

2- انقباض‌های آهسته: عضله اسفنکتر را منقبض کنید و تا سه بشمارید. مدت زمان انقباض را به تدریج به ده ثانیه افزایش دهید.

تمرینات کگل باید حداقل روزی سه مرتبه، هر مرتبه ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار شود.

انجام حرکت‌های کگل در زمان ادرار کردن مجاز نیست، چون این کار منجر به احتباس ادرار می‌شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی برای تقویت عضله‌های کف لگن مفید است و به این ترتیب با افزایش حمایت از اندام‌های لگن از افتادگی بیشتر جلوگیری می‌کند. متخصص فیزیوتراپی روش اجتناب از بعضی فعالیت‌های مضر و همچنین روش کنترل مثانه را به بیمار آموزش می‌دهد و به او کمک می‌کند تا با ایجاد تغییراتی ساده در سبک زندگی از آسیب‌دیدگی بیشتر و تحمیل کشش مضاعف بر عضله‌های کف لگن جلوگیری کند.

بیوفیدبک

از روش بیوفیدبک در کنار تمرینات کگل جهت اطمینان از درستی انجام تمرینات استفاده می شود. دستگاه سیگنال‌های الکتریکی تولید شده هنگام انقباض عضلات را ثبت می‌کند. این سیگنال‌ها به نشانه‌های شنیداری و یا دیداری تبدیل می‌شوند و به این ترتیب بیمار بهتر می‌تواند فعالیت عضلات روده و دستگاه ادراری خود را کنترل کند. با بهره‌گیری از روش درمانی بیوفیدبک عضله‌های ضعیف در موقع لزوم فعال می‌شوند، عضله‌های منقبض شل و آرام می‌شوند و فعالیت عضلانی هماهنگ می‌شود.

شاک‌ویو تراپی

زمانی که عارضه حالت مزمن به خود گرفته باشد و درمان‌های نگهدارنده‌ مانند کشش و فیزیوتراپی نتوانسته باشند درد ناشی از افتادگی لگن را تسکین دهند، از روش درمانی شاک ویوتراپی استفاده می شود. در شاک‌ویوتراپی امواج شوکی مستقیماً بر بخش دردناک بدن متمرکز می‌شود. این امواج آسیب‌های بسیار کوچکی را در بافت ایجاد می‌کنند. بدن در واکنش به این آسیب‌ها جریان خون را در ناحیه دردناک ناشی از افتادگی لگن افزایش می‌دهد و بافت‌های آسیب‌دیده را از بین می‌برد. تشکیل رگ‌های خونی افزایش می‌یابد و مواد مغذی بیشتری به ناحیه مورد نظر می‌رسد. در نهایت بدن خود را التیام می‌دهد.

جراحی

در صورت پیشرفته بودن عارضه یا ناراحت کننده بودن علائم، انجام جراحی به بیمار پیشنهاد می‌شود. جراحی‌های مخصوص درمان افتادگی لگن در زنان با هدف بازیابی آناتومی واژن و برگرداندن آن به حالت قبل از پرولاپس انجام می‌شود. این جراحی به روش‌های مختلفی انجام می شود. نوع جراحی با توجه به علائم افتادگی و نتایج معاینه تعیین می‌شود. در صورتی که افتادگی کم باشد، اما علائم عارضه آزاردهنده باشند، جراحی کولپورافی انجام می شود.در این روش، ترمیم عارضه از طریق بخیه زدن و تنگ کردن کانال واژن برای بالا بردن ساختارهای بیرون زده انجام می‌شود.

توانبخشی پس از زایمان


اطلاعات تماس

آدرس

استان البرز، فردیس، بلوار بهاران غربی ( کانال غربی )، تقاطع جاده دهکده، ساختمان برلیان، طبقه دوم.

تلفن

۰۲۶۳۶۵۲۲۵۵۰
۰۲۶۳۶۵۲۲۵۵۸
۰۲۶۳۶۵۲۲۵۵۹

ایمیل

neshatalborz@gmail.com

درباره ما

مرکز طب فیزیکی نشاط با تمرکز بر بیماری های مفاصل، استخوان و ستون مهره ها با پیشرفته ترین تجهیزات روز دنیا در خدمت بیماران محترم می باشد. مرکز توانبخشی نشاط با تمرکز بر توانبخشی بیماران دچار سکته مغزی، ضربه های مغزی، ام اس، سی پی و ضایعات نخاعی در بخش های فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتار درمانی و ارتوپدی فنی با پیشرفته ترین تجهیزات روز دنیا در خدمت بیماران محترم می باشد.