وبلاگ

لیست کلاسیک

96-09-c22-1188.jpg

روماتیسم ستون فقرات (اسپوندیلیت آنکیلوزان)، نوعی بیماری التهابی مفصل (آرتریت) است که مفصل‌های ستون فقرات را درگیر می‌کند. در این بیماری مفصل‌های ستون فقرات ملتهب و فرسوده می‌شوند. بدن برای ترمیم آسیب‌ها، شروع به تولید استخوان جدید می‌کند. در بعضی بیماران استخوان‌های ستون فقرات در پی پیشرفت بیماری و تولید استخوان‌های جدید در نهایت به هم جوش می‌خورند و این عارضه سبب بروز احساس درد و خشکی در پایین کمر می‌شود. این بیماری معمولاً پایین کمر و لگن را درگیر می‌کند. البته احتمال اثر گذاشتن آن بر مفصل‌های دیگر، مانند مفصل ران، شانه و دیواره قفسه سینه نیز وجود دارد.

روماتیسم ستون فقرات بیماری مزمن و پیش رونده است که بیمار سال‌ها با این عارضه دست و پنجه نرم می‌کند. علائم این بیماری رفت و برگشتی است، یعنی بسیاری از بیماران در دوره‌هایی حالشان خوب است و ماه‌های متمادی دچار هیچ گونه علائم ناراحت کننده‌ای نمی‌شوند. همچنین بسیاری از بیماران علائم خفیفی دارند و مشکل قابل توجهی برایشان به وجود نمی‌آید.

اسپوندیلیت آنکیلوزان معمولاً در اواخر دهه دوم زندگی و اوایل بیست سالگی بروز می‌کند، اما احتمال ابتلا به این بیماری در هر سنی وجود دارد. درصد شیوع آن در مردان تقریباً سه برابر زنان است.

در موارد پیشرفته بیماری که مفصل ران، قلب، ریه و سایر اندام های بیمار درگیر شده اند، مشکلات زیادی برای بیمار بوجود می آید. البته بیش از 80 درصد مبتلایان با درمان مناسب به زندگی طبیعی خود ادامه می دهند.

 

علل روماتیسم ستون فقرات

علت بروز این بیماری تا کنون شناخته نشده است و به گفته متخصصان چندین عامل همچون عوامل ژنتیکی، محیطی، ایمونولوژیک، جنسی و… در بروز این بیماری دخالت دارند.

روماتیسم مفصلی ستون فقرات غالباً ارثی است. به ویژه اگر سابقۀ ابتلا به این بیماری در یکی از بستگان نزدیک وجود داشته باشد.

عوامل محیطی مانند یک عامل عفونی در روده نیز ممکن است موجب ابتلا یک فرد مستعد ژنتیک به این بیماری شود.

 

علائم روماتیسم ستون فقرات

  • درد و خشکی پایین کمر از علائم اصلی روماتیسم ستون فقرات می باشد.
  • علائم در ابتدا بسیار خفیف است، اما به تدریج قابل توجه‌ می‌شود.
  • علائم رفت و برگشتی است : در بعضی دوره‌ها موقتاً شدیدتر می‌شوند و سپس این حمله‌ها بهبود یافته و خفیف می شوند.
  • اغلب بیماران در نیمه دوم شب یا صبح زود درد شدیدتری را احساس می‌کنند.
  • گاهی درد آن‌قدر شدید می‌شود که بیمار را از خواب بیدار می‌کند.
  • معمولاً بعد از بیدار شدن و راه رفتن درد کمتر می‌شود.
  • عدم فعالیت و بی‌تحرکی این درد را شدیدتر می‌کند.
  • بعضی از بیماران در ناحیه باسن و بالای ران نیز دچار درد می‌شوند.
  • احساس درد در مفصل‌های گردن، شانه، قفسه سینه و ران.
  • درد در ناحیه‌ اتصال تاندون‌ها به استخوان در آرنج، زانو و پاشنه پا.
  • التهاب چشم: چشم قرمز و دردناک شده و بیمار به نورهای درخشان حساس می‌شود.
  • احساس ضعف و خستگی شدید
  • نبودن قوس کمری ، عدم قوس گردنی و افزایش قوس پشتی

 

عوارض روماتیسم ستون فقرات

  • شکستگی ستون فقرات : چنانچه استخوان‌های ستون فقرات به هم جوش خورده باشند، خطر شکستگی بیشتر می‌شود.
  • ابتلا به پوکی استخوان : از هر ده بیمار مبتلا به روماتیسم ستون فقرات، سه نفر دچار پوکی استخوان می‌شوند. در نتیجه استخوان‌ها ضعیف و شکننده شده و خطر شکستگی آنها افزایش می‌یابد.
  • ناراحتی‌های قلبی : بیماران مبتلا به روماتیسم ستون فقرات بیشتر در معرض خطر ابتلا به مشکلات قلبی و گردش خون قرار دارند.
  • در برخی موارد علائم چشمی، قلبی و ریوی در این بیماران دیده می شود.
  • این بیماری منجر به آنکیلوز استخوانی می شود.
  • مراحل پیشرفته بیماری سبب خمیدگی بدن، غیر قابل انعطاف بودن ستون مهره ها، کیفوز پشتی و راه رفتن اردکی خواهد شد.

البته اکثر بیماران مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان دچار ناتوانی شدید یا عوارض قابل توجه نمی‌شوند.

 

درمان روماتیسم ستون فقرات

اسپوندیلیت آنکیلوزان عارضه‌ای مزمن است که درمان قطعی ندارد. اما روش‌های درمانی بسیاری در طب فیزیکی و توانبخشی برای مدیریت این بیماری وجود دارند که می‌توانند علائم را تسکین دهند تا اثر بیماری بر روی زندگی روزمرۀ بیماران به حداقل برسد.

فیزیوتراپی

یکی از درمان های مؤثر در بهبود مشکلات بیماران مبتلا به روماتیسم ستون فقرات است. متخصص فیزیوتراپی برنامه تمرینی فیزیوتراپی را به گونه ای تنظیم می کند که به بهبود و حفظ تحرک مفصل  و تحمل فیزیکی و تحرک کمک کند. تمرینات فیزیوتراپی باید ساده و سبک بوده و بطور روزانه انجام شوند. متخصص فیزیوتراپی وضعیت های صحیح ایستادن، نشستن ، خوابیدن و انجام فعالیت ها را به بیمار آموزش می دهد. فیزیوتراپی قفسه سینه نیز برای این بیماران جهت کمک به تنفس صحیح و تهویه هوا ضروری است.

مانیپولاسیون

فیزیوتراپیست همچنین با انجام درمان دستی (مانیپولاسیون ) بر روی مفاصل درگیر به کاهش درد و انعطاف پذیری و توانایی حرکتی بیمار کمک می کند.

ورزش درمانی

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی برنامه ورزشی متناسب با شرایط بیمار را که شامل تمرینات کششی و تقویتی و تمرینات تنفس عمیق می باشد، برای بیمار تهیه و تجویز می کند تا توانایی حرکتی و انعطاف‌پذیری بیمار حفظ شده و بهبود یابد.

آب درمانی

متخصصین طب فیزیکی انجام حرکات خاصی را در استخر آب گرم به بیمار آموزش می دهند. آب درمانی درد را کاهش داده و توانایی حرکتی بیمار را افزایش می‌دهد.

 دارو درمانی

داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs) برای کاهش درد و خشکی مفاصل تجویز می‌شود. این داروها سرعت پیشرفت عارضه را آهسته کرده و از تشدید عارضه جلوگیری می‌کنند.

تزریق استروئید

در صورتی که مفاصل به شدت دردناک و متورم باشند، برای کاهش درد و تورم تزریق انجام می شود.

جراحی

اکثر بیماران مبتلا به روماتیسم ستون فقرات نیازی به جراحی ندارند. در صورتی که یکی از مفصل‌ها مانند مفصل ران یا شانه به شدت آسیب دیده باشد، جراحی تعویض مفصل انجام می شود. تعداد کمی از بیماران که به دلیل خمیده شدن و به هم جوش خوردن مهره‌های ستون فقرات، فعالیت های روزمره شان مختل شده است، می‌توانند با انجام عمل جراحی اصلاحی فعالیت و کیفیت زندگی خود را بهبود دهند.

مانیپولاسیون


alluce-valgo-operazione-1-1200x800.jpg

انحراف شصت پا (هالوکس والگوس) عارضه ای است که به دلیل بروز بدشکلی در استخوان‌های پا ایجاد می شود و در اثر آن انگشت شصت پا به‌جای مستقیم بودن، به‌طرف انگشت دوم خمیده شده و به شکل یک برآمدگی در کنار شصت پا دیده می شود. این برآمدگی در ابتدا دردناک نیست ولی باگذشت زمان باعث درهم‌ فشرده شدن انگشتان پا خواهد شد و این حالت باعث بروز درد شصت پا و ایجاد یک بدشکلی دائمی می گردد.

 

 علل انحراف شصت پا

  • ژنتیک : انحراف انگشت شصت پا معمولاً عارضه‌ای وراثتی است زیرا مشکلات ساختاری در پا اغلب ارثی‌ هستند.
  • صافی کف پا
  • انعطاف‌پذیری بیش‌ازحد رباط‌ها
  • ساختار غیرطبیعی استخوان‌ها
  • اختلالات نرولوژیکی (سکته، فلج مغزی و مالتیپل اسکلروزیس)
  • آسیب های وارده به پا
  • عوامل مادرزادی
  • بیماری های التهابی (آرتریت روماتوئید)
  • کفش نامناسب : نظر بعضی از متخصصین این است که پوشیدن کفشی که هم‌اندازه‌ی پا نباشد، باعث منحرف شدن شصت پا می شود. ولی برخی دیگر معتقدند که این کار عارضه انحراف شصت را ایجاد نمی کند بلکه آن را تشدید می کند.

 

 عوامل تشدید کننده انحراف شصت پا

  • پوشیدن کفش های کوچک و تنگ یا کفش های پاشنه بلند و نوک تیز که باعث به هم فشرده شدن انگشتان و تحت‌فشار قرار گرفتن انگشت شصت پا می‌شود.
  • ایستادن طولانی مدت
  • آرتروز پاها

علائم انحراف شصت پا

  • برآمدگی کنار انگشت شصت پا
  • پوست انگشت شصت پا قرمز و ملتهب می شود
  • منحرف شدن انگشت شصت پا به سمت دیگر انگشتان
  • ضخیم شدن پوست زیر انگشت شصت پا
  • ایجاد پینه بر روی انگشت دوم پا
  • احساس درد ممتد و یا مکرر در پا
  • سختی حرکت دادن انگشت شصت پا

 

عوارض انحراف شصت پا

  • بورسیت : انحراف انگشت شصت پا موجب ناراحتی در بورس (کیسه‌ی پر از مایع دربرگیرنده‌ی مفصل) می شود. بورس ملتهب و متورم می شود و درد و حساسیت نسبت به لمس در ناحیه‌ی مفصل ایجاد می‌شود. و ممکن است مفاصل دیگر انگشتان پا نیز به محدودیت‌های حرکتی دچار شوند.
  • بدشکلی در انگشتان پا و خود پا
  • گرفتگی انگشتان پا
  • درد مزمن در انگشتان پا و خود پا

 

روش های درمان انحراف انگشت شصت پا

سرمادرمانی : قراردادن یخ بر روی شصت پا التهاب ناشی از انحراف شصت پا را کاهش داده و درد آن را تسکین می دهد.

دارو : استفاده از مسکن‌هایی مانند استامینوفن، ایبوپروفن و ناپروکسن جهت کاهش درد

مسکن‌های قوی‌تر : داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی درد را کاهش داده و تحمل عارضه را آسان‌تر می کنند.

تزریق استروئید : تزریق استروئید به درون مفصل درد و التهاب را کاهش می دهد.

پدهای سیلیکونی : فاصله دهنده‌های انگشتی  که به کاهش فشار از روی مفاصل انگشتان پا کمک می کند، اصطکاک را کاهش می دهد و از منطقه‌ی حساس اطراف مفصل شصت پا، محافظت می‌کند.

باند و نوارپیچی پا : متخصص فیزیوتراپی پای بیمار را نوارپیچی کرده و پدهایی برای آن کار می گذارد که می‌توانند فشار ناشی از عارضه را کاهش دهند.

کفی‌ طبی : استفاده از کفی‌های طبی مخصوص که از قوس پا حمایت می کنند.

اسپلینت : سبب کاهش درد، تنظیم موقعیت مناسب انگشتان پا و ایجاد فضای مناسب برای کاهش ناراحتی پا می شود.

اصلاح فعالیت‌های روزانه : فعالیت‌هایی مانند ورزش‌های سنگین، پیاده‌روی و یا ایستادن طولانی را کم کنید و به پای خود فشار نیاورید.

جراحی : در صورت شدید بودن عارضه و عدم درمان آن با روش های غیرجراحی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی انجام جراحی را برای بیمار تجویز می کند.

 

روش‌های مختلف جراحی جهت درمان انحراف شصت پا

به دلیل متفاوت بودن موارد این عارضه ازنظر شکل و اندازه، روش‌های جراحی استفاده‌ شده برای ترمیم و درمان آن‌ها نیز متفاوت است و هدف از جراحی در این بیماری، اصلاح موقعیت استخوان شصت و ترمیم بافت‌های نرم اطراف آن می باشد.

1-ترمیم بافت نرم (رباط‌ها و تاندون‌های اطراف انگشت شصت پا) : در مواردی که بافت‌های نرم اطراف شصت پا در طرفی بیش ‌از حد سفت و در طرف دیگر بیش ‌از حد شل شده باشند، متخصص طب فیزیکی به وسیله جراحی طول بافت‌های شل شده را کاهش و طول بافت‌های سفت شده را افزایش می دهد.

2-استئوتومی : در این جراحی ، جراح برش‌های کوچکی در استخوان‌ها ایجاد می‌کند تا مفصل را به حالت طبیعی بازگرداند. جراحی استئوتومی اغلب همراه جراحی ‌ترمیم بافت نرم انجام می‌شود زیرا هردوی این جراحی‌ها، جهت حفظ حالت مناسب انگشت شصت پا ضروری‌ هستند.

3-آرترودز (خشک‌کردن مفصل) : این روش جراحی برای بیمارانی که به انحراف شدید انگشت شصت پا و یا به آرتروز مبتلا هستند انجام می‌شود. در آرترودز، سطوح تخریب‌شده‌ی مفصل برداشته می شود و جراح از پیچ، سیم و پلاک برای نگه‌داشتن سطوح استخوانی در کنار یکدیگر تا زمان بهبود استخوان‌ها استفاده می‌کند.

4-اگزوستکتومی : در این روش، جراح و متخصص توانبخشی برآمدگی مفصل انگشت شصت پا را برمی‌دارد.

5-رزکشن آرتروپلاستی (برداشتن سطوح مفصلی) :  در این روش، جراح قسمت آسیب‌دیده‌ی مفصل را برمی‌دارد. این کار فضای بین استخوان‌ها را افزایش داده و باعث افزایش انعطاف‌پذیری مفصل می‌ شود. این جراحی اغلب برای بیماران مسن و افرادی که درگذشته عمل ناموفق داشته‌اند استفاده می‌شود.

 

پیشگیری از بروز انحراف شصت پا

جهت پیشگیری از منحرف شدن انگشت شصت پا از کفش هایی استفاده کنید که پا در وضعیت مناسب قرار بگیرد. خصوصیات یک کفش مناسب عبارتند از :

  • نرم باشد و تنفس پا درون آن‌ راحت باشد.
  • به‌ خوبی از قوس کف پا حمایت کند.
  • در ناحیه‌ی انگشتان پا فضای کافی وجود داشته باشد.

 

استفاده از کفش و کفی های طبی


درمان-خانگی-درد-مزمن-عضلات-یا-فیبرومیالژیا.jpg

سندروم درد میوفاسیال یک بیماری مزمن دردهای عضلانی است و به درد و التهاب در بافت‌های نرم بدن اشاره دارد. در این بیماری فشار بر روی نقاط حساس در عضلات، سبب درد در قسمت‌های به ظاهر نامربوط بدن می‌شود. به این نوع درد، درد ارجاعی گویند.

کلمه میوفاسیال ترکیبی از دو کلمه “میو” به معنی ” عضله” و “فاسیال” به معنی “مربوط به فاسیا” می باشد. میوفاسیال یک بیماری مزمن است که فاسیا (بافت پوشش‌دهنده عضلات) را تحت تأثیر قرار می‌دهد.فاسیا در بین و دور بسیاری از بافتهای بدن مثل عضلات، عروق، اعصاب، مفاصل و … قرار دارد.

در بیماری میوفاسیال، یک نقطه دردناک و حساس در یک قسمت از بدن ایجاد می گردد و درد از آن نقطه به نقاط اطرافش هم منتقل می شود. این نقاط ممکن است نزدیک و یا دور از نقطه ی اصلی درد باشند. به این نقطه دردناک اصلی ، نقطه ماشه ای یا تریگر پوینت (Trigger point) می گویند؛ این اسم (نقطه ماشه ای) به خاطر این است که با تحریک نقطه اولیه، دردی ایجاد می شود که به چندین محل دور یا نزدیک آن هم می رسد.

نقاط دردناک در این بیماری برجستگی هایی از عضلات و همین لایه فاسیایی است که با فشار به آنها درد ایجاد می شود و می تواند به سایر جاها نیز گسترش یابد.

 

چه نقاطی در بدن دچار درد میوفاسیال می شوند؟

شایعترین نقطه از بدن که دچار درد میوفاسیال می شود شانه است و محل اولیه این درد، پشت کتف است. یک نقطه درناک و حساس در پشت کتف (معمولاً در بالای زاویه داخلی کتف) قرار دارد؛ یعنی جایی که به پایین ستون فقرات گردنی نزدیک است. از سایر نقاط شایع این درد در پشت کتف، کناره داخلی کتف یعنی بین کتف و ستون فقرات سینه ای می باشد.

درد اولیه در این نقطه رخ می دهد و بعداً با پیشرفت بیماری، درد به پشت و یا بغل گردن، پشت قفسه سینه، جلوی قفسه سینه در همان سمت، و از همه مهمتر به شانه، بازو و حتی به انگشتان دست هم میرسد. گاهی همزمان با این این درد بیمار احساس ضعف در عضلات اطراف شانه و بازو نیز دارد.

علل ایجاد بیماری میوفاسیال چیست؟

علت بیماری میوفاسیال ناشناخته است. آسیب قبلی، الگوی خواب نامناسب، زندگی پراسترس و افسردگی از علل اصلی شایعی هستند که ممکن است در تحریک و تشدید سندرم درد میوفاسیال نقش داشته باشند.

علل دیگری که ممکن است در ایجاد سندرم درد میوفاسیال نقش داشته باشند:

  • کشیدگی ماهیچه‌ای
  • حرکات تکراری
  • فعالیت بیش از اندازه
  • اختلالات وضعیت بدن و مشکلات عضلانی اسکلتی
  • پیچ خوردگی
  • آسیب دیسک بین مهره‌ای
  • خستگی عمومی
  • حمله قلبی و سوزش معده
  • عدم فعالیت به دنبال شکستگی‌ها
  • جنس و سن : سندرم درد میوفاسیال در زنان و در سنین میانسالی بیشتر رخ می‌دهد که علت آن نامشخص است

 

علائم بیماری میوفاسیال

  • درد ماهیچه‌ای موضعی که احتمال انتشار نیز دارد.
  • وجود نقاط ماشه‌ای که ممکن است با یک گره همراه باشد که در لمس حساس است.
  • سفتی ماهیچه‌ای
  • سفتی مفصل در نزدیکی عضله درگیر
  • بدتر شدن درد با فعالیت و سرما و کاهش علایم به هنگام استراحت.
  • مشکلاتی از قبیل اضطراب، افسردگی و خستگی عمومی
  • احتمال اختلال خواب

 

عوامل تشدید کننده درد میوفاسیال

درد ناشی از این بیماری نیز مثل سایر بیماریهای اسکلتی – عضلانی مانند آرتروز مفاصل، با سرما و استرس و ناراحتی بیشتر شده و با گرما و آرامش کمتر می شود. این دردها معمولاً شبها و با دراز کشیدن و استراحت کردن بدتر می شوند و مانع خواب راحت بیمار می شود و یا در طول شب چندین بار او را از خواب بیدار می کنند. ممکن است با فشار دادن، کوبیدن و ضربه زدن روی نقطه دردناک احساس خوشایندی همراه با کاهش درد به بیمار دست دهد. بندرت ممکن است بیمار احساس درد بسیار شدیدی کند و مجبور شود حتی شب به اورژانس مراجعه کند.

 

شباهت سندروم میوفاسیال با عوارض ناشی از دیسک گردن

این بیماری ممکن است با دردهای گردن (بیماری دیسک گردن) و یا بیماریهای قلبی اشتباه شود.

اگر درد به پشت و یا بغل گردن برسد و به خصوص بازو و دست هم تیر بکشد، شبیه دردهای گردن می شود و لازم است پزشک معالج، هم دردهای گردنی و هم این بیماری را مد نظر داشته باشد تا دچار اشتباه تشخیصی نگردد.

در دردهای گردنی معمولاً حرکات گردن دردناک است و درد آن بصورت تیز و تیر کشنده به بازو و به ویژه دست و انگشتان دست منتشر می شود و ممکن است شبیه حالت برق گرفتگی احساس شود؛ در حالی که دربیماری میوفاسیال، حداکثر درد، روی نقطه حساس اطراف کتف وجود دارد و از آنجا به بازو و دست میرسد ولی حالت تیز ندارد و بصورت مبهم و گنگ منتشر می شود، و حرکات گردن هم واضحاً دردناک نیست.

اشتباه بین این دو بیماری بسیار شایع است و حتی بندرت دیده شده است که بیمارانی مبتلا به سندرم درد میوفاسیال بوده اند و به اشتباه بعنوان بیماری دیسک گردن تحت عمل جراحی نیز قرار گرفته اند.

برای جلوگیری از این اشتباه، مهمترین وسیله، گرفتن شرح حال کامل و معاینه دقیق بیمار است. اگر پزشک فقط به عکس و ام آر آی اکتفا کند، احتمال اشتباه بسیار زیاد است، زیرا در افراد سالم جامعه هم که اصلاً درد و بیماری گردن ندارند، به ویژه در سنین میانسالی و یا بالاتر، اگر عکس و ام آر آی گرفته شود احتمال دیدن بیماری دیسک گردن وجود دارد.

گاهی ممکن است این سندرم، با بیماری های گردن و یا بیماری قلبی همزمان گردد که باید هر دوی آنها درمان شوند. بیماران نباید خودشان برای بیماری خودشان تشخیص بگذارند، بلکه باید به متخصص طب فیزیکی مراجعه نمایند تا او بیماری را درست تشخیص دهد؛ وگرنه ممکن است باعث عوارض جبران ناپذیری گردد.

 

عوامل خطرزای ایجاد بیماری میوفاسیال کدامند؟

درد میوفاسیال توسط یک تحریک ایجاد می‌شود، مانند فشار، که نقاط ماشه‌ای را در عضلات روشن می‌کند. عوامل خطرزا عبارتنداز:

 آسیب عضله

 استرس و عصبانیت

 

آیا می توان از ابتلا به بیماری میوفاسیال جلوگیری کرد؟

بیماری میوفاسیال قابل ‌پیشگیری نیست ، ولی اجتناب از عوامل زیر می‌تواند از تشدید این بیماری ممانعت کند. این عوامل عبارتند از:

  • اجتناب از آسیب
  • کاهش فشار
  • افزایش خواب مناسب
  • درمان هر گونه افسردگی زمینه‌ای

 

 

عوارض بیماری میوفاسیال

1-مشکلات خواب: علائم این بیماری ممکن است خواب شبانه فرد را مختل سازد.

2-فیبرومیالژیا : سندروم درد فاسیال ممکن است در برخی افراد منجر به بیماری فیبرومیالژیا شود. فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن است که علائم آن به صورت دردهای گسترده می‌باشد. باور بر این است که مغز افراد مبتلا به فیبرومیالژیا به درد حساس‌تر است.

 


S3qH0.jpg

تزریق کودال چیست؟

تزریق استروئید اپیدورال (تزریق کودال ) یک درمان غیرجراحی است که برای بسیاری از بیماران مناسب است. تزریق کودال عملی بسته و کم‌تهاجمی است که گردن درد، بازو درد، کمر درد و پا درد ناشی از التهاب عصب‌های نخاعی را تسکین می‌دهد؛ این التهاب در اثر فتق دیسک یا تنگی کانال نخاعی ایجاد می شود. دارو در فضای اپیدورال، یعنی ناحیه‌ی مملو از چربی بین استخوان و کیسه‌ی محافظ عصب‌های نخاعی تزریق می‌شود. تزریق کودال تنها چند دقیقه طول می کشد و حداقل خطرات را به همراه دارد. انجام این روش قبل از جراحی توصیه می شود. بعد از تزریق اپیدورال درد به مدت چند روز یا حتی چند سال تسکین می‌یابد. هدف از تزریق استروئید این است که درد بیمار آنقدر کم شود که بتواند فعالیت‌های معمول خود و درمان طب فیزیکی را دنبال کند و وضعیت ستون فقرات خود را با انجام دادن تمرین های توانبخشی و ورزش درمانی بهبود دهد.

 

چه داروهایی در فضای اپیدورال تزریق می‌شوند؟

داروهایی که در فضای اپیدورال تزریق می‌شود، شامل کورتیکواستروئید (برای مثال تریامسینولون، متیل پردنیزولون و دگزامتازون) و داروهای بی‌حسی (مانند لیدوکائین یا بوپیواکائین) می‌باشد. این داروها مستقیماً در فضای اپیدورال ستون فقرات، یعنی ناحیه‌ی بین مهره‌ی استخوانی و کیسه‌ی محافظ دور نخاع و عصب‌های نخاعی تزریق می‌شوند. تزریق کورتیکواستروئید التهاب را کاهش می‌دهد و چنانچه دارو مستقیماً در ناحیه‌ی دردناک تزریق شود، به تسکین درد نیز کمک خواهد کرد. متاسفانه این تزریق فتق دیسک را کوچکتر نمی‌کند و فقط با دور کردن پروتئین‌های عامل ایجاد تورم بر روی عصب‌های نخاعی اثر می‌گذارد.

 

مزایای تزریق کودال

1-تسکین موقت یا درازمدت درد

2-کاهش موقتی یا درازمدت التهاب در ناحیه‌ای از ستون فقرات که باعث درد شده است.

3-افزایش توانایی بیمار برای انجام دادن فعالیت‌های روزمره و انجام دادن تمرین های توانبخشی جهت ترمیم و بهبود عارضه ای که در ستون فقرات باعث ایجاد درد شده است.

4-پزشک با تزریق کودال محل دقیق مولد درد را مشخص می کند.

5-تزریق اپیدورال ضرورت انجام جراحی را کاهش می‌دهد.

6-نسبت به جراحی تهاجم کمتری به بافت دارد.

7-نسبت به جراحی ، بیمار خیلی سریع تر می تواند به زندگی معمولی خود بازگردد.

8- بیماران معمولاً مدت کوتاهی تحت نظر گرفته می‌شوند و بعد مرخص می‌شوند و بیمار نیازی به بستری شدن در بیمارستان را ندارد.

9-خطرات کمتری به همراه دارد.

 

تزریق کودال برای چه کسانی مفید است؟

تزریق استروئید اپیدورال برای بیماران دچار درد گردن، بازو، کمر یا پا (درد سیاتیک) مفید است. این روش در کسانی که دچار درد حاد و مزمن کمر هستند، می تواند یک گزینه درمانی غیرجراحی باشد.

تزریق اپیدورال به ویژه به بیماران مبتلا به عارضه‌های زیر توصیه می‌شود:

1-تنگی کانال نخاعی: تنگ شدن کانال نخاعی موجب احساس درد در کمر و پا، به ویژه هنگام راه رفتن می‌شود.

2-اسپوندیلولیستزی (ضعف یا شکستگی بین فاست‌های بالا و پایین مهره‌ها): زمانی که مهره رو به جلو سر می‌خورد، به ریشه‌های عصبی فشار آورده و باعث افزایش درد می شود.

3-فتق دیسک: زمانی که ماده دیسک بیرون می‌زند و با عصب نخاعی تماس پیدا می‌کند، تحریک، درد و ورم ایجاد می‌شود.

4- دیسک دژنراتیو (ساییدگی دیسک ): که پارگی آنولوس، رشد خارهای استخوانی و از بین رفتن فضای دیسک را به دنبال دارد.

5-سیاتیک : در اثر فشردگی عصب مهره‌ی پنجم کمری یا عصب مهره‌ی اول خاجی ، درد در امتداد عصب سیاتیک در باسن و پایین پا حس می شود.

انجام تزریق کودال در چه مواردی ممنوع می باشد؟

1-بارداری

2-عدم توانایی قرار گرفتن در حالت افقی

3-بیماران مبتلا به عارضه‌های مزمن مانند: بیماری قلبی، دیابت و روماتیسم .

4-بیمارانی که نمی‌توانند مصرف داروهای ضدانعقاد را حتی برای مدت کوتاه قطع کنند.

 

مراقبت های بعد از تزریق کودال

اکثر بیماران می‌توانند بلافاصله بعد از تزریق راه بروند. اما به علت بی‌حسی یا ضعف موقتی پا که به ندرت بروز می‌یابد، لازم است که یکی از نزدیکان بیمار را به خانه برساند.

معمولاٌ بیماران می‌توانند با صلاحدید پزشک فعالیت‌های معمول خود را از یک روز بعد از تزریق شروع  کنند.

ناراحتی دور محل تزریق با گذاشتن کیسه یخ و مصرف مسکن‌های ملایمی مانند تایلنول آرام می‌شود.

تا ۲۴ ساعت پس از تزریق رانندگی کردن و انجام فعالیت های سخت ممنوع می باشد.

بیمار می تواند زمان اندکی بعد از تزریق، رژیم غذایی و برنامه دارویی خود را از سر بگیرد.

چنانچه بیمار در فاصله ۱۰ – ۱۴ روز پس از تزریق، احساس بهبودی نداشت، برای ارزیابی به پزشک خود مراجعه کند.

 

آیا تزریق اپیدورال عوارضی خواهد داشت؟

از عوارض جانبی فرو کردن سوزن در فضای اپیدورال می‌توان به سردرد نخاعی ناشی از سوراخ شدن سخت شامه، خونریزی، عفونت، حساسیت و به ندرت آسیب عصبی یا فلج اشاره کرد.

عوارض جانبی کورتیکواستروئید شامل افزایش وزن، احتباس آب، گرگرفتگی، نوسانات خلقی یا بی‌خوابی و بالا رفتن قند خون بیماران دیابتی می‌باشد.

بی‌حسی یا ضعف عضلانی ملایم دست یا پای درمان شده معمولاً ظرف 8 ساعت بعد از تزریق برطرف می‌شود، تقریباً مانند از بین رفتن بی‌حسی صورت بعد از  عمل‌های دندانپزشکی.

 

تزریق پی آر پی

تزریق اپیدورال


اطلاعات تماس

آدرس

استان البرز، فردیس، بلوار بهاران غربی ( کانال غربی )، تقاطع جاده دهکده، ساختمان برلیان، طبقه دوم.

تلفن

۰۲۶۳۶۵۲۲۵۵۰
۰۲۶۳۶۵۲۲۵۵۸
۰۲۶۳۶۵۲۲۵۵۹

ایمیل

neshatalborz@gmail.com

درباره ما

مرکز طب فیزیکی نشاط با تمرکز بر بیماری های مفاصل، استخوان و ستون مهره ها با پیشرفته ترین تجهیزات روز دنیا در خدمت بیماران محترم می باشد. مرکز توانبخشی نشاط با تمرکز بر توانبخشی بیماران دچار سکته مغزی، ضربه های مغزی، ام اس، سی پی و ضایعات نخاعی در بخش های فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتار درمانی و ارتوپدی فنی با پیشرفته ترین تجهیزات روز دنیا در خدمت بیماران محترم می باشد.